Doel van 2 miljoen euro boete voor de NS

De NS krijgt een boete van 2 miljoen euro opgelegd door de minister. En omdat je geld nu eenmaal maar één keer kunt uitgeven, rijst de vraag waar de NS die 2 miljoen vandaan gaat halen. Worden de treinkaartjes duurder? Kopen ze minder nieuwe treinstellen? Wordt er op personeel bezuinigd? Hoe zouden ze dat oplossen? Of stelt het bedrag eigenlijk niets voor? Je kunt er nog geen twee treinstellen voor aanschaffen.

Maar intrigerender is de vraag of de punctualiteit, één van de belangrijkste prestatie-indicatoren, verbetert door die boete…..

Naast niet gehaalde punctualiteitsindicatoren blijkt er nog een reden te zijn om de NS te bestraffen. Conducteurs roepen vertragingen van 3 minuten of meer in 40 procent van de gevallen niet om. Hier is klaarblijkelijk onderzoek naar gedaan en ik houd mijn hart vast voor het aantal niet omgeroepen vertragingen ónder de 3 minuten!

Ik vrees dat er een heel systeem in het leven is geroepen om cijfermateriaal te kunnen opleveren zodat de prestatie-indicator “kwaliteit van de reizigersinformatie” gemeten kan worden. Hoe moet de minister immers anders vaststellen hoe hoog de boete moet zijn! 

Gelukkig heeft het onderzoeksbureau Horvat uitgezocht waarom de NS er maar niet in slaagt de kwaliteit van de reizigersinformatie te verbeteren: NS kampt met een mentaliteitsprobleem dat bovendien niet snel op te lossen is. De gewenste cultuuromslag is ook moeilijk te bereiken, omdat het rijdend personeel niet gewend is elkaar de maat te nemen.

Dat is dan wel weer grappig: ze moeten meten maar ze zijn niet gewend elkaar de maat te nemen.

Het komt niet meer goed, zoveel is duidelijk.

Zouden er niet veel kosten bespaard kunnen worden door te stoppen met al dat meten en rapporteren over hetgeen gemeten is? Ik schat zo in dat de meeste NS medewerkers er trots op zouden zijn goed op tijd te rijden en daar veel energie in zouden willen steken, maar weinig heil verwachten van het gedoe met de prestatie-indicatoren.  

Wat doet echter de NS leiding: ze roepen een extra indicator in het leven: in aanvulling op de indicator “treinpunctualiteit” komt er een indicator “reizigerspunctualiteit”.

Zou het helpen?

Als de leiding van de NS nou eens ging sturen op punctualiteit in plaats van op het halen van de prestatie-indicator punctualiteit. Dat is wezenlijk iets anders. Vraag het maar eens aan een gewone NS medewerker.  

Al te goed is buurmans gek!

25% van de Nederlanders betaalt 2/3^e van de premies. Het gaat erom dat je deze mensen niet overbelast, aldus Elco Brinkman toen het tijdens het verkiezingsdebat van afgelopen dinsdag ging over de vraag of een bijstandsuitkering in een gezin moet worden stopgezet als één van de kinderen zelf geld gaat verdienen. (http://player.omroep.nl/?aflID=12201813  op 01:08:18)

Want: al te goed is buurmans gek. Wat zoveel betekent als: iemand die al te goed is wordt het slachtoffer van zijn eigen goedheid. Tja, het is me toch wat.

Dit is het nieuwe CDA kennelijk en nóg vragen ze zich af hoe het komt dat ze stemmers kwijtraken.

Eerder op de avond gaf Claudia de Breij  in DWDD  (http://dewerelddraaitdoor.vara.nl/Video.video.0.html?&tx_ttnews[tt_news]=20716&cHash=ff3842622f08b03cb1aab8aec2288a94  op 15:13) Jan Kees de Jager een gratis tip voor het CDA: Word weer echt christelijk. Ze zou zelfs op het CDA kunnen stemmen als ze weer eens integer christelijk waren. Daarmee verwoordt ze, denk ik, precies wat veel mensen, die voorheen op het CDA stemden, nu in het CDA missen.

Pieter Omtzigt, ook CDA, meldt trots op een CDA-website dat dankzij een voorstel van zijn kant ouders sinds 1 januari hun kinderen € 50.000 belastingvrij kunnen schenken om hen te helpen een huis te kopen.

Welgestelden helpen we hun kinderen nog welgestelder te laten worden, wie van een bijstandsuitkering moet zien rond te komen pakken we die uitkering af als één van kinderen zelf geld gaat verdienen. Dat is pas solidariteit.  

Chapeau voor het nieuwe CDA!