Loon naar werken & werken voor niks

Pas als ouders voor één van de taken die horen bij het grootbrengen van kinderen anderen inschakelen, merken ze dat het dán opeens betaald werk is, terwijl zíj werkten voor niks.

Als ze voor de spreekwoordelijke reinheid van huis en kleren een huishoudelijke hulp inhuren die voor ze poetst, wast en strijkt, moeten ze daar flink voor dokken.

Als ze besluiten zelf betaald werk te gaan doen en hun kroost naar de crèche brengen, is dat zelfs zó duur dat de overheid bijspringt en hen voorziet van een kinderopvangtoeslag. 

Zo bezien is het eigenlijk verbazingwekkend dat ouders geacht worden het opvoedkundige werk gratis en voor niks te doen. Temeer daar voor de samenleving welopgevoede kinderen van het grootste belang zijn. Dat wordt vooral duidelijk als er iets misgaat met de opvoeding. Dit weer corrigeren kost de samenleving kapitalen.

Vandaar de vraag waarom alleen óuders voor die belangrijke opvoedingstaken niets betaald krijgen en alle anderen die opvoedingstaken uitvoeren wel.

Het is zelfs nog sterker.

Kabinet en kamer hebben onlangs in een wetsvoorstel allerlei kindregelingen dusdanig aangepast dat werken meer loont, zo lees ik op de site van de belastingdienst. Hiermee wordt niet het werk dat verbonden is aan het grootbrengen van je kinderen bedoeld, maar wel ál het andere werk.

En zo stimuleert de overheid ouders zoveel mogelijk anderen betaald voor hun kinderen te laten zorgen en zelf ander betaald werk te gaan doen, desnoods het zorgen voor andermans kinderen.

We zouden óók kunnen zeggen: ouders, jullie hoeven niet langer te werken voor niks. Jullie krijgen allebei een dusdanige tegemoetkoming van de overheid voor jullie belangrijke opvoedkundige werk dat jullie, samen met het inkomen dat je andere baan oplevert, kunt rondkomen.

Dat doet recht aan het belang van opvoeden en komt ook de emancipatie ten goede.

U ziet maar hoe u er komt

SITUATIESCHETS

Mijn dementerende moeder en mijn vader, beiden 86, wonen nog zelfstandig in hun appartement. Mijn vader heeft geleerd boodschappen te doen, diepvriesmaaltijden op tafel te zetten, af en toe iets klaar te maken samen met mijn moeder, die hij dan steeds moet zeggen wat ze moet doen. Hij heeft er een hele kluif aan, zo voor haar te zorgen, maar ze redden het.

Elke doordeweekse ochtend komt de Buurtzorg mijn moeder wassen en aankleden, ’s maandags komt de voormalige buurvrouw ‘s morgens het huis poetsen, mijn zusje komt een dag helpen en ik ook een dag. Wij wonen allebei op een uur rijden van Ede, waar mijn ouders wonen. Onze broer woont in België dus die kan feitelijk niet veel doen.

Mijn moeder heeft een indicatie voor 3 dagen (6 dagdelen) dagbesteding. Dagbesteding die óók tot doel heeft mijn vader te ontlasten. Mijn moeder ging in eerste instantie een hele dag naar de dagbesteding in het Eerstelijnscentrum Beatrixpark, maar daar werd ze bekaf van. De laatste tijd ging ze alleen nog een ochtend tot en met de lunch.

Het vervoer naar het Beatrixpark werd oorspronkelijk verzorgd door een busje van de firma Noot. Op enig moment vond ICARE, waar Beatrixpark onder valt, dat echter te duur worden en vervolgens werd mijn moeder in een busje van SWO vervoerd, met vrijwilligers aan het stuur.

(De duurbetaalde bestuurders bedachten dat in plaats van mensen te betalen voor het besturen van de busjes er misschien ook mensen zijn die werken voor niks, inderdaad: vrijwilligers).

Per januari 2015 stopt echter de dagbesteding in het Eerstelijnscentrum Beatrixpark. Wij moesten dus op zoek naar een andere plek voor mijn moeder. Vlak in de buurt bleek er een dagbesteding op De Pleinen te zijn, waar we een ochtend zijn wezen kijken met mijn moeder in de groep en er wás plaats, maar uiteindelijk zei de coördinator van De Pleinen dat er geen nieuwe mensen meer worden aangenomen. Niet wetend hoe e.e.a. zou verlopen per 1 januari 2015 met de nieuwe wmo.

(Ook wíj anticiperen op 1 januari 2015 en zochten een dagbesteding IN de wijk en niet de mooiste plek in de mooiste/beste zorginstelling. Wij willen namelijk niet dat Ma straks nóg een keer moet wisselen)!

Dus wij opnieuw op zoek: in Bethanië zou wel plek zijn. Dat blijkt inderdaad het geval te zijn. Het vervoer zou geen probleem zijn. Maar dat valt tegen. Bethanië laat zelf geen busje rijden om de ouderen op te halen en weg te brengen. Dat kunnen ze namelijk niet bekostigen uit de € 6,70 die ze daarvoor krijgen van de overheid.

We moeten zelf het vervoer regelen en kunnen wellicht gebruikmaken van de Regiotaxi Gelderland of van de firma Noot.

Mijn vader zegt dat hij al een pasje heeft van de Regiotaxi Gelderland, maar die blijken op naam te staan, dus aan zíjn pasje hebben we niks. Op de site van Regiotaxi Gelderland  blijkt dat er zoiets bestaat als een pasje met wmo-indicatie, waardoor je korting krijgt op de taxikosten. Die wmo-indicatie moet je bij de gemeente aanvragen.

Mijn zus belt met de Gemeente Ede. Ze komt bij het klantencontactcentrum KCC terecht. Die weten van niks, maar ze zal worden teruggebeld. Ze denken dat er eerst een keukentafelgesprek nodig is. Mijn zus legt uit dat dát natuurlijk krankzinnig zou zijn, máár ze zal worden teruggebeld. ’s Middags is ze nog niet teruggebeld en dat blijkt desgevraagd te komen doordat het na twaalven is en dat het KCC twee dagen de tijd heeft om te laten terugbellen, dus morgen verder. Tja, de gemeente hé.

Maar de dag erna belt dan toch de Gemeente Ede terug. Waarvoor we de wmo-indicatie voor het regiopasje nodig hadden? Voor het vervoer naar de dagbesteding. Maar ja, het vervoer naar de dagbesteding valt onder de AWBZ. Je kunt wel een pasje met wmo-indicatie krijgen, als je die óók gebruikt om ergens anders heen te gaan. Maar, eerlijk als we zijn, zeggen we dat dat niet zo is en krijgen dus geen pasje met wmo-indicatie.

(Wij denken achteraf dat we de gemeente hadden moeten zeggen dat mijn moeder ook nog twee keer per week gaat bridgen, waarschijnlijk zou de combinatie dementie – bridgen hen niet zijn opgevallen).  

Intussen helpt Bethanië met informatie opvragen over wat het vervoer via de firma Noot zou kosten. De firma Noot blijkt € 19 voor de heenweg en € 16 voor de terugweg te kosten. Vraag niet hoe het kan, maar profiteer ervan.

Voor een ochtend dagbesteding: € 35. Máár we krijgen dan € 6,70 van Bethanië terug, dus dan kost het € 28,30 per ochtend, om de afstand thuis – Bethanië = 3,6 km te overbruggen.

(Ik overweeg voor € 26 aan benzinekosten van Uithoorn naar Ede te reizen om mijn moeder op en neer naar Bethanië te brengen…..).  

We informeren mijn vader hierover en zeggen dat we dat dan in ’s hemelsnaam maar moeten betalen en mijn zus en ik slapen allebei niet die nacht. Ik bedenk nog halverwege de nacht dat we dan € 113,20 per 4 weken kwijt zijn, maar dat we dat dan gaan inhouden van de maximale eigen bijdrage die het CAK al inhoudt. Dan anticiperen wij ook maar eens op de wmo 2015.

(Zou Ma volgens haar indicatie 3 keer naar de dagbesteding gaan, dan zou dat 3 x € 113,20 = € 339,60 per 4 weken kosten…. waarom ook niet).

De volgende ochtend bedenken we dat een gewone OV regiopas van de Regiotaxi Gelderland misschien ook nog een optie is. Dat blijkt het geval. Heen en weer kost het vervoer naar de dagbesteding dan € 16 per ochtend. Min die € 6,70 van Bethanië is dat € 9,30. Héél wat minder dan

€ 28,30. Mijn zus krijgt telefonisch een pasnummer door voor mijn moeder en Regiotaxi Gelderland zal papieren opsturen voor de automatische incasso van de paskosten (€ 7,50) en de wekelijkse vervoerskosten.  Intussen kunnen we met mijn moeder’s pasnummer alvast de ritten aanvragen via hun website.

Op mijn iPad probeer ik de ritten aan te vragen bij Regiotaxi Gelderland, maar het werkt niet, ook al heb ik mijn moeder’s pasnummer dus al. Komt misschien omdat toch eerst de papieren moeten zijn ingevuld?

Die papieren komen twee dagen erna binnen als ik net in Ede ben. Er zitten twee verschillende formulieren in en twee verschillende retour-enveloppen. Ik bel met Regiotaxi Gelderland  om na te gaan wat waarvoor is (de tweede doorlopende automatische incasso voor de – dacht ik – éénmalige pas blijkt doorlopend te zijn, omdat die pasjes nogal eens verloren worden en dan hoeven ze niet nog eens opnieuw zo’n formulier toe te sturen: cléver bedacht, maar zet dat er dan bij, plus wat naar welke organisatie retour moet worden gestuurd!).

Ook vraag ik de Regiotaxi Gelderland hoe ik ritten op hun website moet aanvragen, want ik krijg het niet voor mekaar. Wat blijkt: dat werkt nog niet via een iPad, alleen maar op een pc. Oké, dan morgen maar op de computer thuis.  

(ik probeer mij voor te stellen hoe een bejaard echtpaar zónder kinderen zich redden moet).

Nu hoop ik maar dat ze mijn vader a.s. donderdag 10 minuten van tevoren kunnen bellen dat ze er met de regiotaxi aankomen, zodat hij niet een hele tijd beneden in de hal van de flat met mijn moeder moet gaan zitten wachten.

En mijn moeder, die een vréselijke hekel aan wachten heeft – altijd al gehad -  maar vragen: waarom zitten we nu hier? Pa: de regiotaxi komt zo om jou naar Bethanië te brengen. Bethanië, wat is dat? Ga ik daar naar toe? Even later: Waarom zitten we hier? Pa: de regiotaxi komt zo om jou naar Bethanië te brengen. Weet je nog die aardige mevrouw die langs is geweest? Die is straks ook in Bethanië. (Natuurlijk weet mijn moeder dat niet meer, maar ja, wat moet je anders praten alsmaar). Waarom zitten we hier nu? De regiotaxi…. Etc.

Lieve moe, je zit daar te wachten omdat politici, beleidsmakers, adviseurs en consultants GEEN IDEE hebben hoe ze praktisch iets moeten regelen. Je moet vooral thuis blijven wonen en Pa moet vooral 7 dagen per week voor jou “mantelzorgen”, met hulp van je dochters die 2 dagen komen  “mantelzorgen” en als we dan vragen of de overheid/de zorg ons 1 ochtendje wil helpen, dan wordt ons geen zorg uit handen genomen, nee, we krijgen er alleen maar problemen bij EN we moeten het ook nog zelf betalen.

Mevrouw, we komen u voortaan elke donderdag om kwart voor tien, vaste prik, ophalen met het busje met meneer/mevrouw Vaste Bestuurder. Onderweg halen we de andere ouderen op en dan brengen we u samen fijn naar de dagbesteding waar u een heerlijke ochtend heeft, en na de lunch komt dezelfde meneer/mevrouw Vaste Bestuurder u weer ophalen en thuis brengen.Zonder dat uw dochters en uw man zich zorgen hoeven maken of het allemaal wel goed verloopt met u.

Helemaal verzorgd.

U hoeft verder niets te doen en uw man hoeft niets samen met uw kinderen te regelen. Het komt voor elkaar hoor!

DAT zou je willen horen.

KAN HET OOK ANDERS?

Dat kunnen zij ook niet helpen. Dat wordt ze van bovenaf opgelegd. Mijn zus probeert haar zorg-collega’s nog uit de wind te houden, maar vindt het zelf eigenlijk ook niet te verteren.

Ik las in een nota van het Kennisplatform Verkeer en Vervoer met de titel "Vervoer dagbesteding extramuraal" uit november 2013 over “....een handreiking ter ondersteuning van het proces van visievorming tot uitvoering van het vervoer”.

http://www.invoeringwmo.nl/sites/default/files/20131210-vervoer-dagbesteding-extramuraal-webversie-kpvv-vng.pdf

en dat het niet gaat om vervoer, maar om zorglogistiek; dikke en dunne vervoerstromen. En dat er onderscheid dient te worden gemaakt tussen een melding en een aanvraag voor een maatwerkvoorziening. En dat na de melding een gesprek met de melder volgt, waar een verslag van gemaakt wordt etc. etc.

Werkverschaffing die kapitalen kost en geen resultaten oplevert. ZO blijft de zorg wel duur.

Al dat papier, al dat gepraat over transitie en transformatie, het leidt niet tot enig praktisch resultaat. De denktanks moeten we vervangen door doetanks. Doetanks die praktisch voor zich zien hoe dingen simpel geregeld kunnen worden. Hoe moeilijk kan het zijn?

Laten er in een gemeente tien zorginstellingen zijn die dagelijks maximaal twaalf ouderen in een dagbesteding hebben. Die twaalf ouderen moeten dan worden opgehaald en thuisgebracht met een busje, bestuurd door een vaste begeleider, die kan omgaan met o.m. dementerende ouderen. Dan zijn tien busjes nodig. OF als vijf groepen om 9.30 beginnen en om 15.30 stoppen en vijf groepen om 10.30 beginnen en om 16.30 stoppen, dan heb je maar vijf busjes nodig. En één busje kan de mensen die alleen ’s ochtends komen, naar huis rijden.

Dát moet toch wel te betalen zijn? Al huur je ze maar in.

In ieder geval is het veel goedkoper busjes naar de dagbesteding te laten rijden, dan mensen in een zorginstelling te laten wonen. Maar ja, als je er eerst dikke beleidsnota’s over gaat schrijven, conferenties belegd, trainingen opzet, gemeenten die van niets weten ermee belast, dán gaat het allemaal wel wat kosten.

 

TOT SLOT

Maandag ga ik het CAK bellen om te horen of we die € 37,20 kunnen inhouden op de € 147 eigen bijdrage die mijn vader elke 4 weken betalen moet voor de thuiszorg en de dagbesteding. Dat is namelijk al het maximum. Ik denk dat ik het antwoord al weet. Ook zij zullen ons in de steek laten, denk ik zo.

En als ik het Landelijk Meldpunt Zorg dat net is opgericht wil benaderen, blijken ze géén klachten te behandelen. Wel kan ik “de klachtwijzer doen”. Doe het maar eens voor de grap, dan komt er pas écht stoom uit je oren. En ik wíl ook niet klagen over de individuele hulpverleners, want die kunnen het allemaal ook niet helpen.

Maar als de ene zorginstelling naar de andere verwijst en die weer naar de gemeente en die weer naar de rijksoverheid, wat moet ik dan?

Ik benader de staatssecretaris van Volksgezondheid: Martin van Rijn. Mijn vader heeft een hoge pet van hem op en ik eigenlijk ook wel, maar hij weet denkelijk niet hoe zijn aanpak in de praktijk uitpakt.

Bij dezen dan.  

En dan moet per 1 januari 2015 de wmo nog starten……………