SITUATIESCHETS
Mijn dementerende moeder en mijn vader, beiden 86, wonen nog
zelfstandig in hun appartement. Mijn vader heeft geleerd boodschappen te doen,
diepvriesmaaltijden op tafel te zetten, af en toe iets klaar te maken samen met
mijn moeder, die hij dan steeds moet zeggen wat ze moet doen. Hij heeft er een
hele kluif aan, zo voor haar te zorgen, maar ze redden het.
Elke doordeweekse ochtend komt
de Buurtzorg mijn moeder wassen en
aankleden, ’s maandags komt de
voormalige buurvrouw ‘s morgens het huis poetsen, mijn zusje komt een dag
helpen en ik ook een dag. Wij wonen allebei op een uur rijden van Ede, waar
mijn ouders wonen. Onze broer woont in België dus die kan feitelijk niet veel
doen.
Mijn moeder heeft een indicatie
voor 3 dagen (6 dagdelen) dagbesteding. Dagbesteding die óók tot doel heeft
mijn vader te ontlasten. Mijn moeder ging in eerste instantie een hele dag naar
de dagbesteding in het Eerstelijnscentrum
Beatrixpark, maar daar werd ze bekaf van. De laatste tijd ging ze alleen
nog een ochtend tot en met de lunch.
Het vervoer naar het Beatrixpark
werd oorspronkelijk verzorgd door een busje van de firma Noot. Op enig moment vond ICARE, waar Beatrixpark onder valt, dat echter te duur worden en vervolgens
werd mijn moeder in een busje van SWO
vervoerd, met vrijwilligers aan het stuur.
(De duurbetaalde bestuurders bedachten dat in plaats van mensen te betalen voor het besturen van de
busjes er misschien ook mensen zijn die werken voor niks, inderdaad:
vrijwilligers).
Per januari 2015 stopt echter de
dagbesteding in het Eerstelijnscentrum Beatrixpark. Wij moesten dus op zoek naar een andere plek
voor mijn moeder. Vlak in de buurt bleek
er een dagbesteding op De Pleinen te
zijn, waar we een ochtend zijn wezen kijken met mijn moeder in de groep en er wás
plaats, maar uiteindelijk zei de coördinator van De Pleinen dat er geen nieuwe
mensen meer worden aangenomen. Niet wetend hoe e.e.a. zou verlopen per 1
januari 2015 met de nieuwe wmo.
(Ook wíj anticiperen op 1 januari
2015 en zochten een dagbesteding IN de wijk en niet de mooiste plek in de
mooiste/beste zorginstelling. Wij willen namelijk niet dat Ma straks nóg een
keer moet wisselen)!
Dus wij opnieuw op zoek: in Bethanië zou wel plek zijn. Dat blijkt
inderdaad het geval te zijn. Het vervoer zou geen probleem zijn. Maar dat valt
tegen. Bethanië laat zelf geen busje rijden om de ouderen op te halen en weg te
brengen. Dat kunnen ze namelijk niet bekostigen uit de € 6,70 die ze daarvoor
krijgen van de overheid.
We moeten zelf het vervoer
regelen en kunnen wellicht gebruikmaken van de Regiotaxi Gelderland of van de firma Noot.
Mijn vader zegt dat hij al een
pasje heeft van de Regiotaxi Gelderland, maar die blijken op naam te staan, dus
aan zíjn pasje hebben we niks. Op de site van Regiotaxi Gelderland blijkt dat er zoiets bestaat als een pasje met
wmo-indicatie, waardoor je korting krijgt op de taxikosten. Die wmo-indicatie
moet je bij de gemeente aanvragen.
Mijn zus belt met de Gemeente Ede. Ze komt bij het
klantencontactcentrum KCC terecht. Die weten van niks, maar ze zal worden
teruggebeld. Ze denken dat er eerst een keukentafelgesprek nodig is. Mijn zus
legt uit dat dát natuurlijk krankzinnig zou zijn, máár ze zal worden
teruggebeld. ’s Middags is ze nog niet
teruggebeld en dat blijkt desgevraagd te komen doordat het na twaalven is en
dat het KCC twee dagen de tijd heeft om te laten terugbellen, dus morgen
verder. Tja, de gemeente hé.
Maar de dag erna belt dan toch de
Gemeente Ede terug. Waarvoor we de wmo-indicatie voor het regiopasje nodig
hadden? Voor het vervoer naar de dagbesteding. Maar ja, het vervoer naar de dagbesteding
valt onder de AWBZ. Je kunt wel een pasje met wmo-indicatie krijgen, als je die
óók gebruikt om ergens anders heen te gaan. Maar, eerlijk als we zijn, zeggen
we dat dat niet zo is en krijgen dus geen pasje met wmo-indicatie.
(Wij denken achteraf dat we de
gemeente hadden moeten zeggen dat mijn moeder ook nog twee keer per week gaat
bridgen, waarschijnlijk zou de combinatie dementie – bridgen hen niet zijn
opgevallen).
Intussen helpt Bethanië met
informatie opvragen over wat het vervoer via de firma Noot zou kosten. De firma Noot blijkt € 19 voor de heenweg en
€ 16 voor de terugweg te kosten. Vraag niet hoe het kan, maar profiteer ervan.
Voor een ochtend dagbesteding: €
35. Máár we krijgen dan € 6,70 van Bethanië terug, dus dan kost het € 28,30 per
ochtend, om de afstand thuis – Bethanië = 3,6 km te overbruggen.
(Ik overweeg voor € 26 aan
benzinekosten van Uithoorn naar Ede te reizen om mijn moeder op en neer naar
Bethanië te brengen…..).
We informeren mijn vader
hierover en zeggen dat we dat dan in ’s hemelsnaam maar moeten betalen en mijn
zus en ik slapen allebei niet die nacht. Ik bedenk nog halverwege de nacht dat
we dan € 113,20 per 4 weken kwijt zijn, maar dat we dat dan gaan inhouden van
de maximale eigen bijdrage die het CAK al inhoudt. Dan anticiperen wij ook maar eens
op de wmo 2015.
(Zou Ma volgens haar indicatie 3
keer naar de dagbesteding gaan, dan zou dat 3 x € 113,20 = € 339,60 per 4 weken
kosten…. waarom ook niet).
De volgende ochtend bedenken we
dat een gewone OV regiopas van de Regiotaxi
Gelderland misschien ook nog een optie is. Dat blijkt het geval. Heen en
weer kost het vervoer naar de dagbesteding dan € 16 per ochtend. Min die € 6,70
van Bethanië is dat € 9,30. Héél wat minder dan
€ 28,30. Mijn zus krijgt
telefonisch een pasnummer door voor mijn moeder en Regiotaxi Gelderland zal
papieren opsturen voor de automatische incasso van de paskosten (€ 7,50) en de
wekelijkse vervoerskosten. Intussen
kunnen we met mijn moeder’s pasnummer alvast de ritten aanvragen via hun
website.
Op mijn iPad probeer ik de
ritten aan te vragen bij Regiotaxi Gelderland, maar het werkt niet, ook al heb
ik mijn moeder’s pasnummer dus al. Komt misschien omdat toch eerst de papieren
moeten zijn ingevuld?
Die papieren komen twee dagen
erna binnen als ik net in Ede ben. Er zitten twee verschillende formulieren in
en twee verschillende retour-enveloppen. Ik bel met Regiotaxi Gelderland om na te gaan wat waarvoor is (de tweede
doorlopende automatische incasso voor de – dacht ik – éénmalige pas blijkt doorlopend
te zijn, omdat die pasjes nogal eens verloren worden en dan hoeven ze niet nog
eens opnieuw zo’n formulier toe te sturen: cléver bedacht, maar zet dat er dan
bij, plus wat naar welke organisatie retour moet worden gestuurd!).
Ook vraag ik de Regiotaxi
Gelderland hoe ik ritten op hun website moet aanvragen, want ik krijg het niet
voor mekaar. Wat blijkt: dat werkt nog niet via een iPad, alleen maar op een
pc. Oké, dan morgen maar op de computer thuis.
(ik probeer mij voor te stellen
hoe een bejaard echtpaar zónder kinderen zich redden moet).
Nu hoop ik maar dat ze mijn
vader a.s. donderdag 10 minuten van tevoren kunnen bellen dat ze er met de
regiotaxi aankomen, zodat hij niet een hele tijd beneden in de hal van de flat
met mijn moeder moet gaan zitten wachten.
En mijn moeder, die een vréselijke
hekel aan wachten heeft – altijd al gehad - maar vragen: waarom zitten we nu hier? Pa: de
regiotaxi komt zo om jou naar Bethanië te brengen. Bethanië, wat is dat? Ga ik
daar naar toe? Even later: Waarom zitten we hier? Pa: de regiotaxi komt zo om
jou naar Bethanië te brengen. Weet je nog die aardige mevrouw die langs is
geweest? Die is straks ook in Bethanië. (Natuurlijk weet mijn moeder dat niet
meer, maar ja, wat moet je anders praten alsmaar). Waarom zitten we hier nu? De
regiotaxi…. Etc.
Lieve moe, je zit daar te wachten
omdat politici, beleidsmakers, adviseurs en consultants GEEN IDEE hebben hoe ze
praktisch iets moeten regelen. Je moet vooral thuis blijven wonen en Pa moet
vooral 7 dagen per week voor jou “mantelzorgen”, met hulp van je dochters die 2
dagen komen “mantelzorgen” en als we dan
vragen of de overheid/de zorg ons 1 ochtendje wil helpen, dan wordt ons geen
zorg uit handen genomen, nee, we krijgen er alleen maar problemen bij EN we
moeten het ook nog zelf betalen.
Mevrouw, we komen u voortaan
elke donderdag om kwart voor tien, vaste prik, ophalen met het busje met
meneer/mevrouw Vaste Bestuurder. Onderweg halen we de andere ouderen op en dan
brengen we u samen fijn naar de dagbesteding waar u een heerlijke ochtend
heeft, en na de lunch komt dezelfde meneer/mevrouw Vaste Bestuurder u weer
ophalen en thuis brengen.Zonder dat uw dochters en uw man zich zorgen hoeven maken of het allemaal wel goed verloopt met u.
Helemaal verzorgd.
U hoeft verder niets te doen en
uw man hoeft niets samen met uw kinderen te regelen. Het komt voor elkaar hoor!
DAT zou je willen horen.
KAN HET OOK ANDERS?
Dat kunnen zij ook niet helpen.
Dat wordt ze van bovenaf opgelegd. Mijn zus probeert haar zorg-collega’s nog uit
de wind te houden, maar vindt het zelf eigenlijk ook niet te verteren.
Ik las in een nota van het Kennisplatform Verkeer en Vervoer met de titel "Vervoer dagbesteding extramuraal" uit november 2013 over “....een handreiking ter
ondersteuning van het proces van visievorming tot uitvoering van het vervoer”.
en dat het niet gaat om vervoer,
maar om zorglogistiek; dikke en dunne vervoerstromen. En dat er onderscheid
dient te worden gemaakt tussen een melding
en een aanvraag voor een maatwerkvoorziening. En dat na de melding een
gesprek met de melder volgt, waar een verslag van gemaakt wordt etc. etc.
Werkverschaffing die kapitalen
kost en geen resultaten oplevert. ZO blijft de zorg wel duur.
Al dat papier, al dat gepraat
over transitie en transformatie, het leidt niet tot enig praktisch resultaat.
De denktanks moeten we vervangen
door doetanks. Doetanks die
praktisch voor zich zien hoe dingen simpel geregeld kunnen worden. Hoe moeilijk
kan het zijn?
Laten er in een gemeente tien zorginstellingen
zijn die dagelijks maximaal twaalf ouderen in een dagbesteding hebben. Die
twaalf ouderen moeten dan worden opgehaald en thuisgebracht met een busje,
bestuurd door een vaste begeleider, die kan omgaan met o.m. dementerende ouderen.
Dan zijn tien busjes nodig. OF als vijf groepen om 9.30 beginnen en om 15.30
stoppen en vijf groepen om 10.30 beginnen en om 16.30 stoppen, dan heb je maar
vijf busjes nodig. En één busje kan de mensen die alleen ’s ochtends komen, naar
huis rijden.
Dát moet toch wel te betalen
zijn? Al huur je ze maar in.
In ieder geval is het veel
goedkoper busjes naar de dagbesteding te laten rijden, dan mensen in een
zorginstelling te laten wonen. Maar ja, als je er eerst dikke beleidsnota’s
over gaat schrijven, conferenties belegd, trainingen opzet, gemeenten die van
niets weten ermee belast, dán gaat het allemaal wel wat kosten.
TOT SLOT
Maandag ga ik het CAK bellen om te horen of we die €
37,20 kunnen inhouden op de € 147 eigen bijdrage die mijn vader elke 4 weken betalen
moet voor de thuiszorg en de dagbesteding. Dat is namelijk al het maximum. Ik
denk dat ik het antwoord al weet. Ook zij zullen ons in de steek laten, denk ik
zo.
En als ik het Landelijk Meldpunt Zorg dat net is
opgericht wil benaderen, blijken ze géén klachten te behandelen. Wel kan ik “de
klachtwijzer doen”. Doe het maar eens voor de grap, dan komt er pas écht stoom uit je oren. En ik wíl ook niet klagen over de individuele
hulpverleners, want die kunnen het allemaal ook niet helpen.
Maar als de ene zorginstelling
naar de andere verwijst en die weer naar de gemeente en die weer naar de
rijksoverheid, wat moet ik dan?
Ik benader de staatssecretaris
van Volksgezondheid: Martin van Rijn. Mijn vader heeft een hoge pet van hem op
en ik eigenlijk ook wel, maar hij weet denkelijk niet hoe zijn aanpak in de
praktijk uitpakt.
Bij dezen dan.
En dan moet per 1 januari 2015
de wmo nog starten……………
Geen opmerkingen:
Een reactie posten