Allemaal uitvreters
Wat is er toch aan de hand in Nederland?
Trots meldt een Rotterdamse wethouder dat de gemeente door
controle op de bijstand allerlei fraudeurs in het snotje heeft gekregen en dat
dat veel geld heeft opgeleverd. Dat leidt echter meestal niet tot de conclusie
dat de gemeente Rotterdam haar werk tot op heden klaarblijkelijk niet goed gedaan
heeft. Eerder valt een soort triomfantalisme te beluisteren: zie je wel,
allemaal uitvreters die bijstandstrekkers.
Iets dergelijks meen ik ook nu te kunnen bespeuren in de
plannen “om bijstandsgerechtigden te verplichten vrijwilligerswerk te gaan
doen”. Deze zin zou ik normaliter niet uit mijn pen krijgen, maar politici en
beleidsmakers malen er niet om.
Perpetuum mobile
Het kost aardig wat geld om als gemeente de bijstand goed
uit te voeren en het houdt niet op, niet van zelf. Het is een soort perpetuum
mobile. Immers, van wie in de bijstand is terechtgekomen moet de gemeente zich
telkens weer opnieuw afvragen:
·
Klopt het nog wat die burger aan gegevens heeft
opgegeven?
·
Waar heeft de burger dan recht op?
·
Heeft de burger dat dan ook gekregen of moet hij
iets terugbetalen?
·
Hebben we als gemeente teruggekregen wat die
burger moest terugbetalen?
·
Klopt het nog steeds wat die burger heeft
opgegeven? (Heeft hij wijzigingen goed doorgegeven?)
Dus de grote klapper die Rotterdam gemaakt heeft, zal zich
nooit meer voordoen als ze hun controlewerk onverdroten voortzetten.
Niet voor de lol
En wie een bijstandsuitkering ontvangt, mag God op zijn
blote knieën daarvoor danken. Hij leeft in een beschaafd land waar burgers
belasting betalen om allerlei gemeenschappelijks voor te laten regelen door de
overheid. Zo ook de financiële ondersteuning van burgers die niet zelf - meer -
aan de kost kunnen komen.
Soms omdat zij over kwaliteiten beschikken die niet voldoen
aan de smaak van de gefortuneerden in de samenleving. Denk aan bevlogen
kunstschilders of beeldhouwers die, in tegenstelling tot een Andy Warhol
bijvoorbeeld, hun werk helaas niet voldoende verkocht krijgen. Zij mogen voor
een hongerloon hun unieke kwaliteiten blijven benutten en zullen hun stinkende
best doen om toch iets verkocht te krijgen. Wat zij overigens weer moeten opgeven aan de
gemeente zodat die het kan verrekenen met de bijstand etc. etc.
Daarnaast komen er mensen in de bijstand terecht met
allerlei problemen. Sowieso problemen van financiële aard, want zie maar eens
rond te komen van zo’n schamel bedrag. Vooral als je al in inkomen gedaald bent
door werkloosheid of altijd al nauwelijks inkomen had vanwege langdurige
ziekte, psychisch dan wel somatisch.
In de bijstand zit je niet voor je lol. Dát lijkt wel eens
vergeten te worden.
Slavendrijverij
Naast het al bestaande perpetuum mobile van de financiële
kant van de bijstand wordt er nu door gemeenten een tweede perpetuum mobile in
gang gebracht, namelijk dat van de activering van bijstandsgerechtigden. Wie
niet vrijwillig vrijwilligerswerk gaat doen, gaan we daartoe dwingen op straffe
van korting op de uitkering.
Dus voortaan moeten we ook controleren:
·
Heeft die burger het vrijwilligerswerk gedaan?
·
Zo niet, hoeveel en hoelang moet de burger dan
gekort worden?
·
Is de kortingsperiode voorbij en is de burger
alsnog het vrijwilligerswerk gaan doen?
· Zo niet, etc. etc.
Mensen die in de bijstand terecht zijn gekomen en niet stil
kunnen zitten, zullen zelf vrijwilligerswerk oppakken of een goedkope hobby moeten
zien te vinden. Met betaald werk in hun oude stiel of iets wat zij leuk vinden
om te doen zouden ze geholpen zijn. Maar kunnen de gemeenteambtenaren dát voor
ze vinden, als ze er zelf niet in geslaagd zijn? Het zou mooi zijn en zeer
nuttig werk om te doen.
Mensen die apathisch zijn geworden, om wat voor reden dan
ook, zullen allerlei problemen hebben waarbij ze geholpen moeten worden. Maar
zolang hun probleem niet is dat ze zo graag vrijwilligerswerk zouden doen, maar
niets kunnen vinden, verspilt de gemeenteambtenaar overheidsgeld als hij denkt er
goed aan te doen bijstandsgerechtigden tot vrijwilligerswerk te dwingen.
Zo worden bijstandsslaven gecreëerd en verwordt het werk van
de gemeenteambtenaar tot slavendrijverij!
Wie niet werkt, zal
niet eten
Maar we vinden het toch verschrikkelijk dat er mensen zijn
die “in de bijstand zitten, geen moer uitvoeren en heel de dag op de bank
hangen van ons belastinggeld”? (Met excuses voor de stereotypering). Waarom
vinden we dat verschrikkelijk? Zouden we willen ruilen?
Nee, maar ik moet er hard voor werken en kijk hem nou. We
misgunnen degene die niet werkt zijn gratis en voor niks gekregen geld.
Zouden we er een ander gevoel bij hebben als iederéén gratis
en voor niks dat kleine beetje geld zou krijgen en zelf mocht bepalen of hij er
nog wat bij wilde verdienen. Bijvoorbeeld door te proberen zijn beeldhouwwerken
te verkopen of door bij Philips vernuftige, maar soms tamelijk nutteloze apparaatjes
te helpen ontwikkelen.
Dan hoeft er niemand meer afgunstig te zijn, want iederéén
is dan dat minimum vergund. En iederéén mag aan de samenleving deelnemen op de
manier die het beste bij hem past.
Winst en geen
werkverschaffing
Er wordt geen tijd en energie meer verspild aan
huiszoekingen, controles, slavendrijverij. Uitkeringsinstanties kunnen hun
deuren sluiten. De SVB kan naast de AOW de bijstand gaan uitkeren. Of beter
gezegd: alles kan in één, simpele regeling gestopt worden: het basisinkomen.
Ook kunnen mensen makkelijker besluiten een tijdje alleen
van het basisinkomen te gaan leven, bijvoorbeeld als ze een kind hebben
gekregen of voor een zieke ouder willen zorgen. Of ze werken gedurende een
aantal jaren er nog wel bij, maar veel minder zodat ze niet overbelast raken.
Kijk aan, zó zouden we nog wel eens écht meer ruimte kunnen
creëren om voor elkaar te zorgen zonder dat we erdoor in de financiële
problemen komen.
We doen er met z’n allen ook nog eens verstandig aan om het
bedrag dat elk individu krijgt niet te laag te laten zijn. Dat leidt er immers
alleen maar toe dat er meer toeslagen in het leven geroepen moeten worden, die
weer gecontroleerd moeten worden etc. etc. en de kans is groot dat dat dan in totaal méér
kost dan het basisinkomen optrekken.
Winst voor alle betrokkenen en hulpverleners kunnen mensen
gaan helpen in plaats van problemen aanpraten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten