De map met ingezonden stukjes moet maar eens gedigitaliseerd worden. Bron van ergernis was dit keer de bijzondere kijk van een hoogleraar governance op de rol van de RvC in een publieke organisatie.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Kapitalen verdienen, maar je werk niet goed doen
Al eerder werd bekend welke geldverspilling er plaatsvindt binnen delen van de semipublieke sector; bestuurders die zichzelf enorme salarissen toekennen.
In februari 2011 stelt Rienk Goodijk, hoogleraar governance in de (semi)publieke sector aan de Universiteit van Tilburg, in een interview met de Volkskrant, dat toezichthouders hun ambitieuze bestuurders niet meer kunnen bijbenen, dat er fouten worden gemaakt, de cultuur te gesloten is en niet iedereen de toegenomen marktwerking aankan. Toezichthouders zijn op afstand gebleven, hebben veel laten liggen en er is veel fout gegaan.
Vroeger had je gewoon een bestuur, aldus Goodijk, tot je in de jaren negentig raden van toezicht kreeg. Een soort raad van commissarissen, maar dan een die ook nog het publieke belang moest dienen.
En hier legt Goodijk precies bloot wat er mis is. Organisaties in de semi publieke sector dienen niet ook nog het publieke belang te dienen, maar alleen maar!
Een misverstand bij degenen die vóór marktwerking zijn, is dat de “winst” die semipublieke organisaties maken in de beurzen van de bestuurders terecht mag komen of besteed mag worden aan allerlei commerciële zaken die niets te maken hebben met het doel waarvoor de publieke organisatie is opgericht. Nee, de “winst” dient volledig ingezet te worden in de organisatie zelf en ten goede te komen aan haar publieke doelstellingen. Toch niet zo erg moeilijk om te begrijpen, zou ik denken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten