Eind september 2012 las ik in Opzij een interview met Hedy d'Ancona waarin zij de volgende ware woorden sprak:
“Er zou opnieuw een
brede emancipatiebeweging op gang moeten komen, buitenparlementair en
mondiaal. Kijk, als je praat over het inhalen van achterstanden, zoals wij die
in de jaren zeventig en tachtig aankaartten, dan is een en ander behoorlijk
gelukt. Maar wij hadden het ook nog over iets wat daaronder zit dat vele malen
groter is: het veranderen van de maatschappij als het gaat om de reorganisatie van het betaalde en
onbetaalde werk. Dat is de essentie. En dat is gewoon niet gelukt”.
Dit was voor mij aanleiding om nog eens terug te kijken naar stukjes die ik in het verleden over emancipatie geschreven heb en die in de Volkskrant zijn opgenomen. Ik heb ze nu op dit blog geplaatst. Je kunt er mooi aan aflezen dat er nog niet veel veranderd is!
Werk aan de winkel!
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Ik heb altijd al een vreselijke hekel gehad aan koken, stofzuigen en wat dies meer zij. Eenmaal op kamers moest ik wel en - hoewel met gezonde tegenzin - weet ik mij en mijn gezin nu aardig schoon en gezond te houden.
Zou een jongeman die op kamers gaat niet weten hoe ie een stofzuiger moet vasthouden? En hoe redt zo'n arme verstokte vrijgezel het in zijn eentje?
Nee, zoals ik mijn onhandigheid in het huishouden uit een soort recalcitrantie cultiveer, zo gaat dat ook met de zogenaamde onhandigheid van mannen. En zie daar, de vrouwenbeweging doet er bij monde van Mária van der Veen (FNV) in Open Forum van 12 juni (1990) nog een schepje bovenop: het vak "Verzorging" moet.
Het toppunt van westerse beschaving: de cultuur heeft zich dermate "ontwikkeld" dat wij niet meer weten hoe wij ons van nature in leven moeten houden. Wij leren in een instituut, vast en zeker aan de hand van prachtig geformuleerde leerdoelen, hoe wij onszelf en anderen moeten verzorgen.
Het kan allemaal veel simpeler. Maar dit vereist een compromisloze, onaangepaste opstelling van onder meer de vrouwenbeweging. Kies onverkort voor verdergaande arbeidstijdverkorting, deeltijdbanen voor mannen en vrouwen en een andere organisatie van de arbeid. Laat je niet zoet houden met een ouderschapsverlof van een half jaar of een povere regeling voor kinderopvang.
Zolang wij vrouwen geen eisen stellen aan onze mannen, lopen die zich de benen niet uit het lijf voor herverdeling van arbeid en gedeeld ouderschap. Zij hebben immers tijdens hun opvoeding thuis nooit geleerd dat mannen prima in staat zijn kinderen op te voeden en te verzorgen. Zij hoeven zich daarmee niet bezig te houden, daar wordt wel voor gezorgd. Is het niet door hún vrouw of andermans vrouw, dan de door de vrouwen in beweging gebrachte overheid.
En vrouwen troosten zich met de gedachte dat zij nu in ieder geval "financieel onafhankelijk" zijn, hetgeen zich in feite beperkt tot het mogen betalen van de kinderopvang.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten